 anoreksja |
| jedna z form zaburzeń łaknienia, występująca najczęściej wśród kobiet charakteryzująca się odmową przyjmowania pokarmu prowadzącą do śmierci w przypadku braku leczenia. |
 |
| bulimia |
| jedna z form zaburzeń łaknienia polegająca na najczęściej naprzemiennym objadaniu się w sposób niekontrolowany i przeczyszczaniu lub innych formach odchudzania się. |
|
| debriefing |
| ustrukturyzowana forma pomocy dla grup lub pojedynczych osób po doświadczeniu i przeżyciu zdarzenia traumatycznego. |
|
| depresja |
| jedna z form zaburzeń nastroju, w której dominującym obrazem jest spadek nastroju, łaknienia, zmiany w senności, często wycofanie się z życia i inne. Często wymaga dodatkowego leczenia w postaci farmakoterapii. |
|
| hipnoza |
| umiejętność polegająca na używaniu odpowiednich słów i gestów w taki sposób, aby osiągnąć konkretne rezultaty. Proces hipnotyczny wykorzystuje się jako czynnik skutecznej komunikacji. Zdarza się, że to zjawisko jest błędnie utożsamiane z manipulacją osoba poddającą się hipnozie. Hipnoza kliniczna różni się od hipnozy estradowej czy eksperymentalnej. Nie jest bowiem hipnoza kliniczna magicznym środkiem służącym do wykorzystywania ludzi. |
|
| kryzys |
| może pojawić się na różnych płaszczyznach życia; rozwojowe, egzystencjalne, sytuacyjne i środowiskowe, np. rozwód, utrata pracy, macierzynstwo, ojcostwo, kryzys wieku średniego. Kryzys najczęściej wymaga interwencji, czasami dłużej trwającej terapii. Objawia się między innymi immobilnością lub bezładną aktywnością, w sferze umysłu (np. to koniec, dłużej nie wytrzymam), w sferze emocji i uczuć (np. złość, smutek, żal, bezsilność), w sferze reakcji fizycznych (np. napięcie, zmęczenie, bezsenność, bóle). Często pozornym rozwiązaniem kryzysu jest przeczekanie, w nadziei, że „czas leczy rany”. Niestety, nie zawsze tak to działa, osoba z nierozwiązanym kryzysem gorzej funkcjonuje i wystarczy niewielki stres, żeby objawy kryzysu pojawiły się na nowo.. |
|
| sesja indywidualna |
| sesja, w której biorą udział terapeuta i osoba będąca w terapii czy tez zwracająca się z prośbą o poradę. |
|
| terapia behawioralna |
| jedna z form terapii, w której główny naciska kładzie się na zmianę wzorców zachowania bazując na metodach z kręgu kar i nagród. |
|
| terapia grupowa |
| jedna z form terapii, w której biorą udział jeden lub kilku terapeutów i grupa osób poddających się terapii. Grupy te mogą być homogeniczne (osoby o zbliżonych problemach), heterogeniczne lub może być to forma treningu terapeutycznego, np. asertywności czy interpersonalny. |
|
| terapia kognitywna |
| jedna z form terapii, w której główny nacisk kładzie się na zmianę przekonań niosących szkodę osobie poddającej się terapii. |
|
| trenieng asertywności |
| jedna z form terapii, w czasie której uczy się osoby biorące udział podstaw zachowania asertywnego, rozróżnienia pomiędzy zachowaniem asertywnym, agresywnym a uległym. Trening taki prowadzony jest w systemie warsztatowym. |
|
| szkolenie - trening antystresowy |
| szkolenie uczące rozpoznawania własnego wzorca reagowania w sytuacjach stresowych, rozróżniania objawów stresu, nauczeniu technik radzenia sobie ze stresem, trening relaksacji. |
|
| zaburzenia lękowe |
| edna z form zaburzeń nastroju, może wystąpić lęk ogólny, ukierunkowany czasami ataki paniki. Najczęściej jest to forma zaburzeń nadająca się do psychoterapii. |
|
| zaburzenie osobowości |
| trwały wzorzec wewnętrznych doświadczeń i zachowań znacząco odbiegających od oczekiwań kulturowych, manifestujący się w kilku obszarach życia danej osoby, będący sztywnym wzorcem, objawiającym się w różnych sytuacjach i powodującym cierpienie. |
|
| |
